زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

ابن شریه





عبید بن شریه جُرهمی (م ۶۷ق)، معروف به ابن شریه، از راویان و در جاهلیت از نسب‌شناسان، مورخان، حکما و خطبا بود.


۱ - معرفی اجمالی



عبید بن شریه جرهمی یمنی ساریه شبرمه، معروف به ابن شریه، اصل وی از یمن بود
[۱] دهخدا، علی‌اکبر، لغت نامه دهخدا، ج۹، ص۱۳۸۸۴.
و در آنجا زندگی می‌کرد. وی پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) را درک کرد، ولی موفق به شنیدن حدیث از آن حضرت نشد. از افرادی مانند کیس نمری، زید بن کیس و عبدود جرهمی روایت کرده است و شعر اعشی را نیز روایت نموده است.
[۵] سزگین، فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۲، ق۱، ص۳۲.
او از کسانی است که عمر طولانی کرد و دو دوره جاهلیت و اسلام را درک نمود و اسلام آورد. گفته‌اند که در جاهلیت از نسب‌شناسان، مورخان، حکما و خطبا بود و اول کسی بود که در میان عرب کتاب نوشت. معاویه (حکومت ۴۱ ـ ۶۰ق) وی را به دربار خود فراخواند تا در مورد پیشینیان و داستان‌های تاریخی گذشته از او سؤال کند و سپس دستور داد تا اخبار وی را نوشته و به او استناد دهند. بعضی عمر وی را تا ۲۲۰،
[۱۲] دهخدا، علی‌اکبر، لغت نامه دهخدا، ج۹، ص۱۳۸۸۴.
۲۴۰
[۱۳] جمعی از دانشمندان، فرهنگ زندگی نامه‌ها، ج۱، ص۵۰۴.
یا ۳۰۰ سال، و حیاتش را تا قرن سوم نوشته‌اند تا جایی که احتمال می‌رود دو کس به این نام بوده‌اند.
[۱۵] جمعی از دانشمندان، فرهنگ زندگی نامه‌ها، ج۱، ص۵۰۴.
در هر صورت برخی عقیده دارند که وی تا زمان عبدالملک بن مروان (حکومت ۶۵-۸۶ق) زندگی کرد و در آن دوران درگذشت. بعضی نیز وجود تاریخی وی را انکار می‌کنند.
[۱۸] سزگین، فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۲، ق۱، ص۳۲.


۲ - تالیفات



آثاری که برای او شمرده‌اند، عبارت‌اند از: کتاب الامثال کتاب الملوک و اخبار الماضین که نام دیگر آن اخبار عبید بن شریه فی اخبار الیمن و اشعارها و انسابها می‌باشد.

۳ - پانویس


 
۱. ↑ دهخدا، علی‌اکبر، لغت نامه دهخدا، ج۹، ص۱۳۸۸۴.
۲. ↑ مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۴، ص۱۴۹۳.    
۳. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۱۱۸.    
۴. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۴، ص۱۵۸۳.    
۵. ↑ سزگین، فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۲، ق۱، ص۳۲.
۶. ↑ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، الاصابه، ج۵، ص۸۹.    
۷. ↑ ابن اثیر، علی بن محمد، اسد الغابه، ج۳، ص۳۵۱.    
۸. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۶، ص۲۳۴.    
۹. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۱۸۹.    
۱۰. ↑ ابن منظور، محمد بن مکرم، مختصر تاریخ دمشق، ج۱۶، ص۳۶.    
۱۱. ↑ مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۴، ص۱۴۹۳.    
۱۲. ↑ دهخدا، علی‌اکبر، لغت نامه دهخدا، ج۹، ص۱۳۸۸۴.
۱۳. ↑ جمعی از دانشمندان، فرهنگ زندگی نامه‌ها، ج۱، ص۵۰۴.
۱۴. ↑ ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۳۸، ص۲۰۳.    
۱۵. ↑ جمعی از دانشمندان، فرهنگ زندگی نامه‌ها، ج۱، ص۵۰۴.
۱۶. ↑ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، الاصابه، ج۵، ص۸۹.    
۱۷. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۴، ص۲۷۲.    
۱۸. ↑ سزگین، فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۲، ق۱، ص۳۲.
۱۹. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۱۱۸.    
۲۰. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۱، ص۶۴۵.    


۴ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۵۰۹-۵۱۰، برگرفته از مقاله «عبید جُرهمی».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.